Τα τραγούδια του Γιώργου και του Νικόλα - VIII

 Time Warp - Tenacious D

(Φθινόπωρο 2020)

[2ο κύμα, καραντίνα, πολιτική ανισορροπία (στην καλύτερη), ένα γενικό μούδιασμα εντός κι εκτός, και λίγο από αμερικανικές εκλογές -

τελικά "it's just a jump to the LEFT"]

Stranger Things 3 + Philip Glass = Excellent summer TV

Το Stranger Things τα πήγε εξαιρετικά στην 3η του σεζόν. Ήταν πραγματικά ιδανική, ανάλαφρη τηλεόραση, ό,τι πρέπει για ζεστά καλοκαιρινά βράδια. Θα βρεις εκεί όλα τα γνωστά συστατικά σε ένα πακέτο που μπορεί να μην έχει πλέον το στοιχείο της έκπληξης της 1ης φοράς, αλλά ήταν σαφώς καλοδουλεμένο, πολύ συμπαγές (ναι, αυτό είναι μια αναφορά στη 2η σεζόν), με όσα αγαπήσαμε (εϊτίλα, δυνατό soundtrack με τραγούδια της εποχής, το γνωστό πια καστ που μεγαλώνει όμορφα, και φυσικά πολλά τέρατα).

Bonus το (ευπρόσδεκτο) έξτρα gore, το arc του Billy και η Maya Hawke (δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερη επιλογή για τον ρόλο).
Βέβαια, όλα αυτά μάλλον δεν θα τα έγραφα αν δεν υπήρχε εκείνο το κλείσιμο του 6ου επεισοδίου, που συνοδευόταν από το παρακάτω (ή παραπάνω;) κομμάτι.

Τα τραγούδια του Γιώργου και του Νικόλα - VII

Solsbury Hill - Peter Gabriel

(Χειμώνας 2018)

[Ακόμα ένα (παλιό) αγαπημένο. Το θυμήθηκα πριν από λίγο καιρό και έψαχνα να το βρω, για να το ακούσουμε με τα παιδιά. Έπεσα σε αυτό το πολύ ωραίο βιντεάκι. (ευτυχώς, άρεσε και στα παιδιά!)]

Χορεύουμε

When you dance to the music, I guess it's better if you do it with your feet up in the air. 

(as posted on instagram/facebook @ 17.1.2018)

bonus: μια και πέσαμε σε δύσκολο στιγμιότυπο, να αποκαλύψω ότι το τραγούδι που παίζει στο background και αποτέλεσε την αφορμή για χορό ήταν το Rebellion (Lies) των Arcade Fire.

Το soundtrack του φετινού καλοκαιριού

[δυστυχώς βλέπω πλέον ότι το βίντεο δεν είναι διαθέσιμο - ευτυχώς προνοήσαμε και το κατεβάσαμε...]

Ήρθε ώρα να πούμε και λίγα λόγια για το soundtrack του φετινού καλοκαιριού -όπως προέκυψε εντελώς τυχαία, την εντελώς τελευταία στιγμή. 

Μας την έβγαλε στα προτεινόμενα το youtube της έξυπνης τηλεόρασης μία μέρα πριν φύγουμε. Την άκουσα ολόκληρη. Για κάποιο λόγο είπα να την ακούσω και το επόμενο πρωινό. Όσο μαζεύαμε τα πράγματα.

Τότε ο Γιώργος ζήτησε να την πάρουμε μαζί μας. Την κωδικοποιήσαμε βιαστικά, την αποθηκεύσαμε, και όντως την πήραμε μαζί μας, σε ένα φλασάκι.

Την ακούσαμε σίγουρα άλλες 5 φορές από την αρχή μέχρι το τέλος, τις περισσότερες την επιλογή την έκανε ο Γιώργος (αν μη τι άλλο, ένα ενδιαφέρον διάλειμμα ανάμεσα στα μεσημεριανά επεισόδια Πέππας, Μικρών Einstein και Μίκυ). Και κάπου εκεί οι διακοπές τελείωσαν.

Του χρόνου και πάλι.

Τα τραγούδια του Γιώργου και του Νικόλα - VI

Lost in Hollywood (live @ Rock am Ring 2011) - System of a Down
(Άνοιξη 2017)

[με τον Γιώργο να τραγουδάει τα backing vocals του Serj σε σχεδόν καθημερινή βάση - η επιλογή της συγκεκριμένης έκδοσης φυσικά δεν έγινε τυχαία]

Τα τραγούδια του Γιώργου και του Νικόλα - V

Guardians of Asgaard - Amon Amarth

(Άνοιξη 2017)

[με το κεφάλι του Νικόλα να κινείται ρυθμικά]

Τα τραγούδια του Γιώργου και του Νικόλα - ΙV

Gröne Lunden - Omnia

(Άνοιξη 2017)

[Χωρίς να ξεχνάμε και τα "Earth Warrior" και "Fee Ra Huri" που έπαιξαν επίσης δυνατά]

Τα τραγούδια του Γιώργου και του Νικόλα - ΙII

Rebellion (Lies) - Arcade Fire

(Άνοιξη 2017)

Τα τραγούδια του Γιώργου και του Νικόλα - ΙI

Enough is Enough - Chumbawamba

(Χειμώνας 2016-2017)

[με την απαραίτητη κουβέντα για το τι είναι ο φασισμός και γιατί ρίχνουμε μπουνιά στη σβάστικα...]

Τα τραγούδια του Γιώργου και του Νικόλα - Ι

The Dead Heart - Midnight Oil

(Μάιος 2017)

Μωρο-τράγουδα VI

Είμαι -σχεδόν- σίγουρος ότι ο μπαμπάς θα μου κρατούσε μούτρα αν δεν έπαιρνα έστω και λίγη από την αγάπη του για τους Beatles. 

Τελικά τα βρήκαμε. Επί 3 για την ακρίβεια!

Μωρο-τράγουδα V

και μια βουτιά στα 80's, έτσι, για να πάρω γεύση από τη δεκαετία στην οποία μεγάλωσαν η μαμά και ο μπαμπάς.

τί είδους γεύση;

Να'το, επί τρία!

Μωρο-τράγουδα ΙV

Στη συνέχεια, ο μπαμπάς ήθελε, όπως και δήποτε, να μου μάθει τους Blur. 

Ξεκίνησε με αυτό το κομμάτι, που ήταν προσωπικό του αγαπημένο.

Τίποτα.

Δοκίμασε την πιο ροκ (και δημοφιλή) έκδοση του συγκροτήματος σε αυτό εδώ:

Πάλι τίποτα.

Τελικά λύση βρέθηκε, μάλλον απρόσμενα, στο εξής, άκρως αντιπροσωπευτικό τραγούδι του group, που φαίνεται πώς εκτιμάμε και οι δυο μας εξίσου:

Επιτυχία!

Μωρο-τράγουδα ΙII

Ακολούθησε μια περίοδος (για μέρες μιλάμε, μη φανταστείτε) όπου γουστάραμε (εγώ κυρίως, ο μπαμπάς κρατούσε μια απόσταση) πολύ τούτο δω το τραγούδι (λίγο λιγότερο και το clocks του ιδίου συγκροτήματος). 

Να σημειώσω επίσης ότι ο μπαμπάς δεν το είχε ακούσει ποτέ νωρίτερα. Χάρη σε μένα, τελικά, διαπίστωσε ότι το εν λόγω άσμα ήταν (πολύ) μεγάλο σουξέ στην (όχι και τόσο μακρινή) εποχή του.

Μωρο-τράγουδα ΙI

Το πρώτο τραγούδι που ακούσαμε φανατικά μετά την επιστροφή από τις καλοκαιρινές μας διακοπές, κάπου στις αρχές του Σεπτέμβρη.
(η επιλογή της συγκεκριμένης εκτέλεσης, αντί του official videoclip, έγινε από τον μπαμπά)

Μωρο-τράγουδα Ι

 

Όταν ήμασταν μωρά ακόμα (μεταξύ 8 και 10 μηνών), οι SOAD μας έφερναν (σχεδόν) πάντα, έναν γλυκό ύπνο.

Από τα τυχερά για τον μπαμπά, αφού ψάχνοντας τα τραγούδια των SOAD που θα με κοιμίσουν, ώρες ώρες εντόπιζε άγνωστα, προηγουμένως, κομμάτια (κομματάρες), όπως το παραπάνω. Ή, το παρακάτω.

 

2 songs

2 αγαπημένα τραγούδια.

ένα από τα παλιά, που δυστυχώς δεν μπορώ να ποστάρω (cos, Embedding disabled by request), οπότε απλά σπεύσατε:
Long Gone Day - Mad Season (η live έκδοση στο Moore, απλά δέρνει)


και ένα καινούριο, καλά να είναι το Shield με τις απίστευτες μουσικές επιλογές του:

ζώδια

πρόσφατα έμαθα ότι η patti smith και ο eddie vedder είναι και οι δύο αιγόκεροι. σαν και μένα.
δεν πιστεύω στα ζώδια, αλλά σήμερα θα κάνω μιαν εξαίρεση :-ρρρ

In Control. Or not?